Nederlog        

 

21 februari 2006

                                                                 

De vrijheid van David Irving

 

 

Een lezer stelde mij de volgende vraag, n.a.v. Professor-emeritus J.A.A. van Doorn weet het beter:

Als de vrijheid van menŪngsuiting onaantastbaar en grenzeloos is en overal met alles de spot gedreven mag worden, is het dan niet verkeerd dat David Irving drie jaar de bak in moet?

Voor wie het niet weet: Irving is een Brits historicus die sinds vele jaren ontkend heeft dat er in Auschwitz in de Tweede Wereldoorlog joden werden vergast, en die daar herhaaldelijk juridisch over geprocedeerd heeft. Hij is dezer dagen door een Oostenrijkse rechtbank veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf wegens het ontkennen van de holocaust, wat in Oostenrijk en Duitsland wettelijk verboden is.

De vraag is terecht en relevant, en met een vader die bijna vier jaar Duits concentratiekamp overleefde, en een grootvader die er vermoord is, zou vermoed kunnen worden dat ikzelf niet overloop van sympathie voor Irving, en geen bezwaar heb tegen zijn vervolging en gevangenzetting.

Mijn antwoord komt in drieŽn, namelijk principieel, casuÔstisch en realistisch.

1. Principieel: Het is principieel verkeerd Irving voor het uiten van zijn mening gevangen te zetten.

Mijzelf komt het voor dat iemand met een mening als Irving gestoord of een politieke fanaat is, kennelijk met neo-nazi sympathieŽn, maar het principe van vrije meningsuiting blijft hetzelfde voor iedereen.

Daarbij: Ik ben geen tegenstander van het wettelijk vervolgen van schadelijke laster, en ook geen tegenstander van het preventief opsluiten van gevaarlijke gekken.

Ik ken het vonnis niet op basis waarvan Irving veroordeeld is, en de Oostenrijkse wet ook niet, en weet ook al weinig van Irving's meningen over de holocaust, en het is voorzover mijn kennis reikt dus niet onmogelijk dat hij terecht veroordeeld is.

Mijzelf lijkt de waarschijnlijkheid groot dat de man behoorlijk gestoord is, eenvoudig omdat de moord op miljoenen joden tussen 1941 en 1945 zo bijzonder goed gedocumenteerd is. Wie het wil nalezen kan er veel literatuur over vinden, inclusief handzame, leerzame en behoorlijk gruwelijke samenvattingen als "The Holocaust Encyclopedia", Laqueur Ed.

Maar in beginsel is zo iemand als Irving wat mij betreft vrij te zeggen en te publiceren wat hij wil. Zo iemand mag ook zeggen dat de aarde plat is en niet om de zon draait, en anderen mogen zeggen dat wie dat vindt, bij de huidige stand van kennis, minstens behoorlijk kierewiet is.

2. CasuÔstisch: Er is enig mogelijk relevant verschil tussen Oostenrijk en Duitsland aan de ene kant, en bijvoorbeeld Nederland aan de andere.

Het verschil is vooral dat Oostenrijk en Duitsland verslagen zijn in de Tweede Wereldoorlog, en diverse jaren daarna bezet zijn geweest door de geallieerden, en verschillende dekaden in opbouw zijn geweest, gedurende welke tijd het zeker geen stabiele beschaafde samenlevingen waren.

Een deel van de holocaust-wetgeving in die landen, die het loochenen ervan verbiedt, ook door de vele overlevende voormalige aanhangers van Hitler, kan hierdoor verklaard en geŽxcuseerd worden: Een verlichte wetgeving over vrije meningsuiting is alleen mogelijk in een enigermate verlichte, stabiele en beschaafde samenleving.

Kortom: In sommige omstandigheden ben ik geen tegenstander van het verbieden van sommige meningen, maar het uiteindelijke doel van een dergelijke verbod is het handhaven, bestendigen of tot stand brengen van een vrije en open samenleving waar het wŤl mogelijk is in beginsel alles te zeggen zonder te vrezen voor gevaar van wettelijke vervolging.

En dergelijke omstandigheden behoren overgangsomstandigheden te zijn, en dergelijke wetgeving tijdelijke concessies aan de menselijke onvolmaaktheid en onverdraagzaamheid.

3. Realistisch: Het lijkt mij niet zo verstandig Irving voor drie jaar op te sluiten.

Ik spreek opnieuw zonder veel kennis van de zaak of de persoon, maar het lijkt me dat wie zijn meningen wil bestrijden niet gelukkig kan zijn dat hij drie jaar gevangen gezet zou worden (er is hoger beroep aangetekend, trouwens), en daarmee de status van martelaar voor de vrije meningsuiting kan krijgen en eventuele held van neo-nazi's kan worden.

Realistisch gesproken zijn de meningen van Irving hooguit een spatje in een golfje in een hele oceaan van meningen en publikaties, en kan hij alleen enige aanhang verwachten in kringen van neo-nazi's - waar de sympathie voor meningen als van Irving bovendien kennelijk vaak van de weinig consistente en weinig redelijke vorm is 'Hitler deed de joden geen kwaad, maar het zou geen slecht idee zijn alsnog te doen wat hij naliet te doen', zodat een mens kan weten wat dergelijke figuren feitelijk willen.

En het is zťťr onaannemelijk dat iemand als Irving ooit meer dan een heel kleine aanhang krijgt, zodat het opnieuw geen praktische zin heeft zo iemand op te sluiten, ook al omdat het wŤl opsluiten van iemand met zo zeldzame en volgens de meesten evident onware standpunten hem alleen een status van martelaar voor vrije meningsuiting geeft die hij ook al niet verdient.


P.S. 22-2-06: Ik vond nadat ik dit geschreven en opgeladen had dat Deborah Lippstadt, een historica die in 2000 werd aangeklaagd door Irving, maar die aanklacht won, een blog heeft en een soort mening als de mijne:

"Censorship is not the way. We can win this battle with history, evidence, documentation, and the truth."

Hier is het adres: http://lipstadt.blogspot.com/

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail