Nederlog        

 

5 februari 2006

                                                                 

Verbaal versus lichamelijk geweld

 

 

Ik heb voor de tweede keer in m'n leven een stuk van professor Paul Scheffer - "Buitengewoon hoogleraar grootstedelijke problematiek van Amsterdam en publicist" - uit weten te lezen. Deze keer heette het stuk "Verdraagzaamheid mag niet gestoeld zijn op vrees - waarom de vrijheden ondeelbaar zijn", en het staat in de NRC van 4-5 februari, over een hele pagina, verluchtigd met illustraties, waaronder één (uit de 16e eeuw) van Mohammed, zegt het onderschrift ervan tenminste. 

Dit dunkt me een grote prestatie - het uit weten te lezen van het stuk, niet het stuk zelf, o lezer! - om minstens twee redenen: Eerstens, omdat Paul Scheffer schrijft als een... als een... - ik zoek naar een passende kwalificatie - nu ja: Als een "Buitengewoon hoogleraar grootstedelijke problematiek" in Nederland pleegt te doen, apparently severely cognitively challenged, and certainly without the least talent for writing prose. De tweede reden is dat ik mij Paul Scheffer heug van de UvA als prominent universitair marxist gedurende vele jaren, van wie àlles mij mirakels voorkomt zodra het intellectuele of morele moeite kost, maar geheel niet mirakels dat hij hoogleraar werd, en ik niet. Zijn onbetwijfelbare talent - het enige dat hij heeft, maar dan wel van groot formaat-  is immers Politieke Correctheid: Marxist toen marxisme zicht gaf op een universitaire carrière, en neo-conservatief zodra dat maatschappelijk beter lag. Een heel moreel integer man, ook heel begaafd, in eigen dunk!

Maar terzake. Ik heb het stuk geheel doorgelezen, met aanzienlijke inspanning, maar toch géén antwoord gekregen op de vraag die de titel opwerpt: "waarom de vrijheden ondeelbaar zijn". Of preciezer gezegd is hier het antwoord van de Buitengewoon hoogleraar op zijn zelf-opgeworpen vraag. Ik citeer:

Tegenover degenen in de moslimgemeenschap die met een Deense imam menen dat "dit type democratie waardeloos is" moet worden verdedigd dat de vrijheid van meningsuiting juist ook moslims een grote bewegingsvrijheid geeft bij het praktiseren van hun geloof. De vrijheden zijn ondeelbaar. Dat geldt voor de vrijheid van godsdienst waar moslims zich terecht op berooepen en die ook moet worden beschermd door critici van de islam. Dat gebeurt soms onvoldoende en laat een gevoel achter dat moslims nooit een plaats in deze samenleving kunnen verwerven. Europese landen moeten trouw blijven aan hun idee van godsdienstvrijheid.
   Maar dat geldt evenzeer voor de vrijheid van meningsuiting, die soms krenkend kan zijn. Dat is de prijs van de open samenleving. Iedereen die denkt dat zulke botsingen te voorkomen zijn, vergist zich.

Iedereen die denkt dat dit behoorlijk Nederlands is ... maar daar wilde ik het niet over hebben. Waar het mij nu om gaat is het professorale (ex-marxistische) antwoord op de vraag "waarom de vrijheden ondeelbaar zijn": Ze zijn ondeelbaar omdat ze ... ondeelbaar zijn. En dat moet zo zijn omdat dat ... moet. Het geldt omdat het ... evenzeer geldt. En wie er ànders over denkt die ... vergist zich.

Je hebt het IQ van een Buitengewoon hoogleraar nodig om te vatten waarom dit alles een antwoord op de opgeworpen vraag is, maar wie zo intellectueel gezegend is zal het hooggeleerde antwoord diep bevredigend vinden.

Ik ben niet zo gezegend, en ben minder bevredigd, maar geniet dan ook geen professoraal inkomen noch het IQ dat gebruikelijk is onder professoren van de UvA.

Maar ik heb me eerder over deze kwestie uitgelaten en verwijs mijn lezers naar - bijvoorbeeld - "Vrijheid van meningsuiting": Kijkt en vergelijkt! (U vindt het Schefferiaanse prachtproza ongetwijfeld op www.nrc.nl. Ik wens u veel plezier en uithoudingsvermogen.)

En nu waar het me feitelijk om gaat in dit stukje, dat toch ook opgeroepen is door een passage uit het prachtproza van de Buitengewoon hoogleraar grootstedelijke problematiek van Amsterdam en publicist, om welke reden ik daarmee aanving:

Deense imams spraken naar aanleiding van de cartoons over "een mentale marteling".

Ze zijn wellicht in de leer geweest bij hun Politieke Correcte broeder-imams in Nederland, die ongetwijfeld geleerd is dat er zoiets zou bestaan als "verbaal geweld", want dit was jaren DE kreet van de intellectueel armzaligen die geen discussies konden winnen: Wie beter sprak, beter schreef of beter argumenteerde dan zij bezondigde zich aan - o gruwel, o wreedheid - "verbaal geweld", en ongetwijfeld ook aan het toebrengen van "een mentale marteling".

Nu dan, lezer: Dit is echt grote kwalijke minderwaardige onzin. Er is een groot en principieel verschil tussen zogeheten "verbaal geweld" en lichamelijk geweld, en dat verschil is van dezelfde orde als te horen krijgen dat je een klootzak bent en opengesneden worden vanwege je meningen. Het eerste is wellicht onbeleefd en heel wel mogelijk beledigend; het tweede is een wrede moord.

En iedereen die de mond vol heeft van klachten over "verbaal geweld", van "mentale marteling", van "belediging" die met fysiek geweld, terreur en bedreigingen zou mogen beantwoord worden vanwege dat "verbaal geweld" en "mentale marteling" liegt of is uitermate dom.

Je moet kunnen en mogen zeggen, afgezien van schadelijke laster, wat je wilt precies omdat het zeggen een stap is naar een rationele en redelijke discussie en lichamelijk geweld vermijdt. En je moet kunnen zeggen dat iemand's standpunten of waarden je idioot (dom, ongeïnformeerd, bevooroordeeld etc.) voorkomen, ook als je tegenstander dat soort dingen liever niet hoort, was het alleen maar omdat

  • iedereen het met je eens moet zijn dat er idiote (etc.) standpunten en waarden zijn onder mensen;

  • ieder mens zich kan vergissen;

  • tegenspraak ons verder brengt;

  • àlles maar dan ook àlles zich rationeel bediscussieren laat - door wie dat werkelijk wil en daar beschaafd genoeg voor is;

  • satire, sarcasme, karikaturen en spotprenten daar aanzetten of aanleidingen toe zijn; en

  • verstandige en redelijke mensen zich laten aanleunen dat een ander hun standpunten tegenstaan, maar wel gewillig zijn rationeel te discussieren.

Wie kritiek wil verbieden wil rationele discussie over zijn eigen meningen verbieden, kennelijk - zoals de klagers over "verbaal geweld" - omdat hij niet in staat is z'n eigen meningen rationeel te verdedigen.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail