Nederlog        

 

31 januari 2006

                                                                 

De Afghaanse denkfout

 

 

De Tweede Kamer is aan het vergaderen c.q. hoorzittingen aan het houden over de vraag of er Nederlandse troepen naar Afghanistan moeten, en slaagt erin vrijwel alles dat direct relevant is te vermijden, niet te noemen, niemand over te horen, en niet te behandelen.

In plaats van de vragen

  • Moet Nederland met een bondgenoot als de VS in zee, waarvan het bekend is dat ze minstens één concentratiekamp houden, en waarschijnlijk is dat ze hun gevangenen, ook die gemaakt in Afghanistan, laten martelen voor informatie?

  • Moet Nederland met een bondgenoot in zee die dingen doet die wanneer een tegenstander van Nederland dat doet onder "oorlogsmisdaden" valt?

te behandelen wordt van alles behandeld wat over Afghanistan gaat, wat een ver land is, waar de meeste Nederlanders erg weinig over weten, en waar ook 2e kamerleden, met hun gebruikelijke begaafdheid, niet in een paar dagen of weken een feitelijk adequaat beeld van kunnen krijgen.

Mijn eigen antwoord op de genoemde vragen is "Nee" en nogmaals "Nee", maar het is héél wel mogelijk dat de gekozen techniek om Afghanistan te "behandelen", met tal van Afghanen die, o wat wonder, vóór uitzending van Nederlandse troepen zijn om in hun land de problemen op te lossen die ze zelf tot nu toe niet kunnen oplossen, er toe leidt dat er meer dan 1000 Nederlandse beroepssoldaten in het veld zullen worden gestuurd in Afghanistaan tegen de Talibaan.

Nu, als het alleen een kwestie zou zijn van het geven van humanitaire hulp, of geld om Afghaanse troepen te betalen om Afghaanse Talibani af te schieten, dan zou het nogal anders liggen, ook naar mijn mening.

Maar zo ligt de vraag niet. De echt relevante vragen worden boven gesteld, maar omdat ik een politieke realist ben wil ik er toch nog wat aan toevoegen.

Mijn eigen mening heeft te maken met drie punten van enig belang, die al evenmin behoorlijk of eerlijk behandeld worden door de Nederlandse regering of het Nederlandse parlement:

  • Srebrenica: Als Srebrenica iets aangetoond heeft dan zijn het dat de Nederlandse troepen te velde waarschijnlijk geen goede soldaten zullen zijn waar het op vechten aankomt, want dat doen ze veel liever niet, en Nederlanders, inclusief beroepssoldaten zijn dan ook opgevoed in een klimaat dat paradijselijk is vergeleken met dat in Afghanistan. Bovendien zijn de Nederlandse soldaten volledig onbekend met taal, terrein, geschiedenis, en bevolking van Afghanistan, en evident en direct herkenbaar als "vreemde bezetters/beschermers".

  • Irak: Als Irak iets aangetoond heeft dan is het dat de huidige Amerikaanse regering, ongeacht de moraliteit of de militaire doelen die ze in Irak had, niet competent is een dergelijke oorlog effectief te voeren. En met een kennelijk incompetente bondgenoot ga je niet samenwerken in een oorlog die de bondgenoot begon, niet kan winnen tot nu toe, en die gevoerd wordt op geheel onbekend terrein.

  • Machiavelli: Wie wat van Machiavelli weet (of Von Clausewitz, of Mosca), die kan weten dat wat in Afghanistan nodig is, op dit moment, afgezien van wensdenkerij, moraliteit, goede bedoelingen, en "bescherming van de burgerbevolking", zijn troepen die van keihard vechten weten: Een tegenstander als de Talibaan schakel je - militair gesproken, realistisch gesproken - uit, met wapengeweld, en totdat een dergelijke tegenstander uitgeschakeld is valt er héél weinig "op te bouwen", eenvoudig omdat de tegenstanders veel te gevaarlijk zijn.

Misschien is het in dit verband enigermate relevant op te voeren dat ikzelf indertijd een gematigd voorstander was van het uitschakelen van Saddam Hussein. Ik was "voorstander" omdat ik een grote hekel heb aan dergelijke dictators, en "gematigd" omdat ik weinig vertrouwen had dat Bush Jr. en z'n medewerkers competent zouden zijn.

Wel: Ik was te gematigd optimistisch, en heb de feitelijke competentie van de Amerikanen schromelijk overschat. Is gebleken. Dunkt mij, en dunkt minister Bot - die dat niet mag zèggen van zijn mede-ministers, wat alweer een reden is om géén troepen naar Afghanistan te sturen, want de verantwoordelijk minister mag er van zijn collegaas niet realistisch over oordelen, dus er is met deze regering niet eens rationeel over van mening te wisselen.

Daar komt bij dat wie Machiavelli enigermate gelezen heeft, met enig begrip en een koel analytisch brein, kan wéten dat wat de Afghanen nu nodig hebben géén bondgenoten zijn die vechten binnen de regels van het oorlogsrecht c.q. het Internationaal Hof in Den Haag, maar eenvoudig keiharde vechtmachines nodig heeft die het terrein kennen en in staat en gewillig zijn tot het uiterste te gaan om een gevaarlijke en gewetenloze tegenstander uit te schakelen.

Mijn stem zou dus zijn om de Afghanen financieel te helpen hun eigen huis op orde te brengen, maar er géén Nederlandse soldaten heen te sturen: Zelfs al is het doel goed, dan is de bekwaamheid (kunde, kennis, training, ervaring) te gering en het risico - van bijvoorbeeld tientallen in een hinderlaag levend gepakte Nederlandse soldaten - te groot.

Maar ja... met de huidige regering en het huidige parlement is de kans op moreel behoorlijk of intellectueel realistisch beleid kleiner dan 1/2, geef ik toe.


P.S. 9 augustus 2007:
De stand op dit moment (tenzij er meer op het nieuws was) is: Negen Nederlandse doden in Afghanistan.
En zie ook: Onze Jongens de Opbouwwerkers.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail