Nederlog        

 

26 januari 2006

                                                                 

Martelen voor vrijheid, veiligheid en vrede

 

 

Ik schreef op 17 januari onder het hoofdje "De concentratiekampen van Onze Bondgenoot" onder andere:

Een argument dat ik toch enigszins gemist heb met al die o zo nobele politieke wil de de Afghaanse bevolking te helpen (en de prijzen van het Amerikaans oorlogsmaterieel dat Nederland aan gaat schaffen laag te houden, mag je aannemen, na de interventie en bedreigingen van Paul Bremer) is dat je niet samenwerkt met een bondgenoot die al jaren lang concentratiekampen onderhoudt, en kennelijk ook geheime martelcentra.

Het Nederlandse parlement zou dus morele geschiedenis kunnen schrijven door Onze Bondgenoot iets voor te houden als:

Wij Nederlanders, moreel als wij in grote meerderheid zijn, zijn bereid te vechten voor de Westerse vrijheden en de idealen van democratie en rechtsstaat - maar alleen met bondgenoten die deze vrijheden en het ideaal van de rechtsstaat niet welbewust met de voeten treden, en - bijvoorbeeld - concentratiekampen onderhouden, waar mensen jaren lang worden opgesloten zonder enige aanklacht, en kennelijk langdurig en pijnlijk ondervraagt.

Kortom: Wij gaan eventueel naar Afghanistan, onder voorwaarden, als jullie Guantanomo sluiten - en alleen zolang jullie niet iets dergelijks elders openen. Want Wij Nederlanders willen niet aangeklaagd worden voor oorlogsmisdaden, temeer niet daar het internationale hof in Den Haag gevestigd is.

Ik noemde geheime martelcentra. Een fundamenteel probleem met die geheime martelcentra - afgezien van Abu Ghraib, wat vast staat - is dat ze geheim zijn, en geheim gehouden worden, en dat er tot nu toe alleen incidenteel en partieel bewijs is dat ze bestaan.

De Zwitserse parlementariër Marty doet en deed onderzoek, waarover gerapporteerd wordt in de vandaagse NRC. Tot nu toe vond hij geen juridisch steekhoudend bewijs (dat natuurlijk nogal moeilijk te leveren is als de eventuele getuigen doodgemarteld zijn of doodsbang zijn dat dit zal gebeuren), maar hij citeert wel een paar echte specialisten, en mensen die het weten kunnen:

  • Voormalig hoofd contra-spionage van de CIA, anno 2003, over een verdachte die lid zou zijn van Al-Qaeda en voor de gelegenheid was uitgeleverd aan Egypte:

    "Ze trokken prompt z'n vingernagels eruit en hij begon mee te werken."
    "Het is wreed maar zeer effectief, al zouden we het nooit publiekelijk kunnen goedkeuren."
  • Een voormalig CIA-agent anno 2004:

    "Als je wilt dat een gevangene goed wordt ondervraagd, dan stuur je hem naar Jordanië. Als je wilt dat iemand wordt gemarteld, dan stuur je hem naar Syrië. Als je wilt dat iemand verdwijnt om hem nooit meer te zien dan stuur je hem naar Egypte."
  • Een anonieme CIA-agent in december 2002:

    "Als je niet iemands mensenrechten schendt, dan doe je je werk niet goed."

Het is maar een handjevol weetjes over onze Brave New World, uit de mond van terzake deskundigen, en uitgesproken zonder enige vorm van marteling, tegen bekende journalisten, en gepubliceerd in bekende tijdschriften.

Er is tot nu toe (!!) geen juridisch steekhoudend bewijs dat op plaats X persoon Y gemarteld is door persoon Z, in opdracht van Onze Bondgenoot. En mocht het geleverd kunnen worden dan nog zal het ongetwijfeld heel moeilijk zijn hogere militaire rangen of prominente politici aan te klagen of verantwoordelijk te maken, juridisch steekhoudend.

Er is tot nu toe (!!) alleen een waarschijnlijkheid dat dit gebeurt - en overigens de zekerheid dat als dit gebeurt al het mogelijke gedaan is om te voorkomen dat een dergelijk bewijs geleverd kan worden.

Er is wèl de zekerheid dat Onze Bondgenoot minstens één concentratiekamp onderhoudt, waar niemand toegang toe heeft dan personeel van Onze Bondgenoot, en waar mensen zonder aanklacht jarenlang zijn opgesloten, en kennelijk fysiek mishandeld worden.

Laat ik het dus zo formuleren: Iedere Nederlandse parlementariër die vóór het zenden van Nederlandse troepen naar Afghanistan is, is daarmee een voorstander van het gebruik van concentratiekampen door Onze Bondgenoot "in de strijd tegen het terrorisme" en tolereert de waarschijnlijkheid dat Onze Bondgenoot martelt, alweer "in de strijd tegen het terrorisme".

En het wil mij voorkomen dat dit oorlogsmisdaden zijn, zodat iedere parlementariër die op de huidige voorwaarden, bij de bestaande kennis, Nederlandse troepen naar Afghanistan wil sturen daar mede schuldig aan is.

Immers: Behoorlijke mensen werken niet samen met bondgenoten die concentratiekampen onderhouden of martelen. En onbehoorlijke mensen, die dit wellicht graag willen, of niet erg vinden, of bereid zijn te martelen voor vrede, vooruitgang, democratie en rechtsstaat, "in de strijd tegen het terrorisme" - zie boven: "Als je niet iemands mensenrechten schendt, dan doe je je werk niet goed." - mogen dat niet, volgens de Nederlandse wet, want dat zijn immers vormen van terrorisme.

Feitelijk is het dus heel simpel wat Onze Jee Pee aan zijn grote vriend George Jr. behoort te zeggen:

Mister President, we can't go to Afghanistan. We would love to, but you yourself and your government made it impossible. Our laws, the laws of the United Nations, and the ideals of civilization we have in our country forbid such things as concentration-camps or torture. Of course, if your great nation were to fight for civilization and democracy and, when doing so, abstain from such measures as are forbidden by many international laws, things would be different.

Helaas mag aangenomen worden dat Onze Jee Pee - een man van wormen en naarden, immers - dat héél anders ziet. Het lijkt mij dus hoog tijd voor verkiezingen en een andere Em Pee. 

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail