Nedernieuws        

 

24 oktober 2005

                                                                 

Betreurde sociaal-demokratiese dode 1 

 

 

André van der Louw stierf verleden week. Ik leerde erover omdat Marcel van Dam en Joop van Zijl in "Met het oog op morgen" waren en deden alsof een groot goed man was heengegaan, ook en vooral zo'n bijzonder goede vriend, en vooral dat laatste zo vaak herhaalden dat het erg ongeloofwaardig werd, al begreep ik ook één van de gronden van de populariteit van Van der Louw nu wat beter: Van Dam en Van Zijl hadden veel macht bij resp. de Vara en de Avro, en politici hebben baat bij toegang tot de media.

De volgende dag stond er een necrologie in de NRC, die eindigde met de mededeling dat "Maar ja, om haar vriendschappen is de rode familie dan ook nooit beroemd geworden". Dit had er kennelijk vooral mee te maken dat het niet boterde tussen Kok en Van der Louw, en dat de eerste de laatste uitschakelde als machtsfactor en politieke opgangmaker in de PvdA.

Ik weet weinig van de man, maar leerde nu dat het een Mulo-abituriënt was, en dat hij eigenlijk Arie Andries heette. Het leek mij altijd een zoveelste-ranger, maar dat is precies de soort die een generatie lang floreerde in de PvdA - en dan bedoel ik niet dat dit soort lieden geen handige intriganten, geen goede leugenaars, en geen hoogbegaafde ellebogenwerkers zijn, en wel dat ik nooit enige evidentie van cultuur, beschaving, geest, of kennis in dit soort en deze persoon zag. Hij werd 72.

 

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail