Nedernieuws        

 

15 oktober 2005

                                                                 

Pechtold en Verdonk

 

 

Een goed voorbeeld van de Nederlandse morele en drugs-corruptie is het beleid van de ministers Verdonk (Vreemdelingenzaken) en Pechtold (Koninkrijkszaken, inclusief de Nederlandse Antillen).

Verdonk heeft voorgesteld, en door de kamer gekregen, dat een asielzoeker die de eerste drie jaren een chocolaatje of een rol drop steelt (of daar zelfs maar van verdacht wordt) het land uitgezet wordt, eventueel richting de martelkamers waar hij of zij net aan ontsnapt meende te zijn. Dit gebeurt kennelijk vooral, afgezien van Verdonk's hang-ups en kennelijke vreugde in dit soort maatregelen, vanwege mededogen met de Fortuynistische gevoelens van de gemiddelde Nederkiezer, die binnenkort gemeenteraden mag kiezen.

Voorwaarde is wel dat het dan géén bolletjes-slikkende of cocaïne-smokkelende Antilliaan of Surinamer is die bestraft wordt, en niet vanwege diefstal van een rol drop of een brood: Cocaïne-smokkelende Antillianen of Surinamers worden, gewoonlijk zonder straf, gratis op het vliegtuig terug gezet zonder enige sanctie door minister Pechtold, want - stelt Pechtold, overlopend van humaan mededogen met de zwarte medemens - sancties zouden de perspectieven van hun integratie in de samenleving wel eens kunnen verslechteren.

En als dit fraaie nieuws niet op één en dezelfde dag op de radio was, dan op opeenvolgende dagen. Hoe ziek en absurd kan je het maken zonder dat de Nederlandse bevolking miljoenvoudig over de nek gaat? Zéér ziek, en zéér absurd, getuige de verwording van de laatste drie jaren.

Laat ik ook nog eens opmerken dat de meeste mogelijkheden van Verdonk om mensen vanwege de mogelijke diefstal van een dropje af te laten voeren naar martelcentra waar ze aan ontsnapt waren toch écht geschapen zijn door de in eigen propaganda o zo vreselijk humane Job Übermensch Cohen, die dan ook beloond is met het burgemeesterschap van Amsterdam, en mij al vijf jaren weigert te beantwoorden of ontvangen, alsof ik geen pijn kàn lijden, en verdien vergast te worden, door Amsterdamse drugshandelaars, volgens hem. Nu, ik geloof het graag. En was het anders dan had de man toch anders gehandeld?

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail