Nedernieuws        

 

2 december 2004

                                                                 

Prins Bernhard  

 

 

Is niet meer, zoals ik aanneem dat je te Denemarken ook gehoord hebt, al weet ik dat niet. Hier loopt de krant ervan over: Alles herdenkt, memoreert, wijdt uit, geeft anecdotes, citeert Vrienden van de Prins (Jeroen Krabbé: waar 't naar "voormalig verzet" ruikt, ruikt het naar Krabbé, die weer eens een kans kreeg "leeg te lopen" voor de camera's, over Zijn Vriendschap, en "leeglopen" heeft hij ongetwijfeld véél geoefend voor spiegels) etc.

Gisteren, toen het overlijden plaatsvond (volgens de RVD - en ik kwalificeer omdat ik veel niet geloof) gingen de media, inclusief de radio, prompt in een stuip: Ingelaste nieuwsuitzendingen, omgooien van programma's etc., terwijl het toch allemaal leeg ritueel is over een man van 93, die voornamelijk, voorzover 'officieel', een ritueel leven heeft geleid, en over wie overigens vrijwel niks bekend is dat niet overgoten is met partijdige sauzen of RVD-misrepresentaties.

Het Volk lijkt het ook nogal koud te laten, afgezien van een idioot op de radio die stond te snikken "omdat me broer ook Bernhard heet en dat schept een band", want ondanks dat er "scouts" klaar staan "om de bloemen in ontvangst te nemen" zijn er maar enkele tientallen bossen.

Ik lees wel, nogal tot mijn verbazing, dat hij "een held van het verzet" was, in één kop; dat hij een "Hardgekookte communistenhater met beste kameraden" was (van iemand die van Amerikanismen houdt, kennelijk) in een andere kop en dat

Met een aantal communistische kameraden, zoals Gerben Wagenaar (vroeger) en Joop Wolff (later), onderhield Prins Bernhard de beste betrekkingen. Op de vraag hoe een hardgekookte communistenhater als hij (pro-NAVO, pro-Washington en anti-Moskou, en dat alles in het kwadraat) zo dik kon zijn met Kamerleden van de CPN gaf hij een even ongecompliceerd als ontwapenend antwoord: "Het zijn mijn vrienden en het maakt me niet uit welke politieke overtuiging mijn vrienden hebben." Die vriendschap, die van twee kanten kwam, dateerde uit de oorlog. Alles wat uit die tijd stamde, dat wil zeggen uit het verzet, was voor prins Bernhard onaantastbaar.

Tsja. Het schijnt waar te zijn dat vader een ridderorde kreeg in 1980 via Bernhard, op verzoek van Teengs Gerritsen. Maar overigens?

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail