Nedernieuws        

 

27 november 2004

                                                                 

Van Gogh

 

 

Ik heb ondertussen 'De Weldoener' van Van Gogh met handgeschreven opdracht teruggevonden, en ook de hoes van de LP " 'Een verdeeld genoegen' (De liederlijke liederen) ", waarop Van Gogh zingt. Ook daarop staat een opdracht:

"Voor Maarten, de filosoof; moge deze uitgelezen blinde je pad verlichten! Met excuses voor 't tomatensap."

Dat laatste slaat op het glas tomatensap dat hij over mijn hoofd goot na, bij onze eerste ontmoeting, een discussie van me te hebben verloren. Mijn repliek indertijd:

"Als domme mensen het niet kunnen winnen met argumenten gebruiken ze geweld."

Ach ja. (En de "uitgelezen blinde" slaat kennelijk op de hoes van de LP, waarop een tekening van een blinde met donkere bril en blindenstok die een oog in z'n hand houdt.)

Ik kan de LP nu niet vinden, en het is uitstekende muziek om een feest prompt te beŽindigen. Toch staat er een lied op dat ikzelf wel leuk vond, omdat ikzelf ook een afschuw van Jos Brink heb: "BabbeloniŽ".  En ik kreeg nog een LP van hem cadeau "Leen uw oor aan Van Gogh" als ik me goed herinner. Maar het is geen muziek om naar te luisteren, en ik vermoed dat hij nůg slechter zong dan ik kan, wat veel zegt, want ik mocht op de kleuterschool al niet meezingen en moest doen alsof.

Zoals ik eerder gezegd heb: Na die eerste keer was hij altijd bijzonder vriendelijk tegen me, terwijl ik vond dat hij wel intelligent was en moed had, maar allebei verkeerd gebruikte, en niet onder de indruk was van zijn films. En ik denk dat ook hij de modale medemens kennelijk overschatte.

En nog wat in dat verband: Wat mij verbaasde en tegenviel was dat hij viel voor Fortuyn. Het viel me tegen omdat ik hem intelligenter ingeschat had, en het verbaasde me omdat hij toen ik hem kende, rond 1983-4 en in 1989, toen ik een interview met hem maakte en publiceerde, net als ik feitelijk a-politiek was en neerkeek op politieke actievoerders, en ze voor dom of geschift of hypocriet hield. Hij was Kunstenaar, vond hij zelf, en dat vond ik ook, al vond ik hem netzomin groot als Vincent. (Ik mag graag, en gemeend, tegen Kunstschilders zeggen dat ik ze beter vind dan Vincent van Gogh. Dat vleit ze zeer, totdat ik uitleg wat ik daarmee bedoel, bijvoorbeeld in termen als "Vincent verhoudt zich tot Bosch als een molshoop tot de Matterhorn - vandaar.")

Trouwens: Ik liet Theo vallen in en na 1989, enerszijds omdat ik zijn neuroses niet prettig vond, al had ik er persoonlijk geen last van na de eerste keer; anderszijds omdat hij bijzonder veel zoop, en ik dat niet doe (en van m'n leven niet dronken ben geweest); en ook omdat mijn gezondheid niks voorstelde, zodat alles wat ik doe mij veel meer moeite kost dan een gezond mens, zodat het echt van harte moet gaan, of niet. Ook ben ik geen filmfanaat, en houd ik niet van de kringen waar Theo in verkeerde. Het is echter waar dat hij aardig kon zijn als hij je aardig vond, zoals het ook waar is dat hij heel onaardig kon wezen als hij je niet mocht. Bovendien had hij de in mijn ogen aangename eigenschap dat hij een stuk eerlijker zei wat hij vond dan de doorsnee doet.

     Van Gogh 

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail