Nedernieuws        

 

27 november 2004

                                                                 

Amsterdams bestuur  

 

 

De NRC open heden met een artikel getiteld 'Wantrouwen in bestuur Amsterdam' met een bijbehorend artikel 'Macht vóór argumenten'. Het betreft onderzoek gedaan door een Utrechtse hoogleraar M. Bovens in "opdracht van B en W in Amsterdam". Ik citeer wat hoofdpunten en commenteer dan:

"Amsterdam wordt bestuurd op basis van macht en wantrouwen, menen de hoge ambtenaren. Stadsbestuurders drukken volgens hen besluiten door met behulp van hun bevoegdheden zonder zich te bedienen van valide argumenten."

"Amsterdamse topambtenaren hebben vooral te kampen met onervaren, onvoldoende voor hun taak uitgeruste stadsbestuurders, zo gaven ze tegen de onderzoekers aan. Bovendien zijn dit politici die snel willen scoren, niet alleen om verkiezingsbeloftes uit te voeren, "maar ook (of vooral) om in de schijnwerpers te staan". In de praktijk leidt dat tot situaties waarbij het bestuurders aan realiteitszin ontbreekt en de ambtenaar in onmogelijke situaties verzeild raakt.

"Niemand zegt tegen een bestuurder wat hij eerlijk vindt" omschrijft een ondervraagde de cultuur die door dat spanningsveld ontstaat. "Bestuurders krijgen hijgers om zich heen". Onderling raakt daardoor het vertrouwen zoek, wat weer leidt tot een ambtelijke indekcultuur. Een aantal topambtenaren omschrijft de gemeente Amsterdam als een 'onveilige organisatie'. Besluiten worden genomen op basis van persoonlijke voorkeuren, er wordt bestuurd op basis van macht. Bestuurders maken gebruik van hun bevoegdheid om beslissingen te nemen, in plaats van zich te bedienen van valide argumenten. Dat leidt in de praktijk tot een parafencultuur of zelfs het aanleggen van schaduwdossiers om achteraf ingedekt te zijn."

"De ondervraagde stadsbestuurders zelf vinden dat er onder ambtenaren onnodig veel ontzag is voor bestuurders. "Er is te weinig lef, zeker waar wethouders en ambtenaren lang op dezelfde plek zitten." Je moet inderdaad wel van goede huize komen om als ambtenaar een opdracht te weigeren, aldus een wethouder. "Maar dat mag je van de andere kant wel verwachten van mensen in schaal achttien.""

De auteur van het artikel is Jos Verlaan, schrijver van het boek "Chaos aan de Amstel" uit 1999, die ik in dat jaar of in 2000 gebeld heb, om hem te vertellen over mijn ervaringen in Amsterdam, en die ik tweemaal bij het Parool getracht heb te spreken te krijgen, en die dat beide keren weigerde, hoewel ik hem heel beleefd toegesproken had.

Zo'n soort "onderzoeksjournalist" dus: Een boek publiceren over het toen al hopeloos verziekte Amsterdamse bestuur (politici en ambtenarij), maar als er dan iemand komt die zegt met moord bedreigd te zijn door harddrugshandelaren achter de telefoon op z'n voorhoofd wijst, kennelijk op basis van de overweging die ik uit ambtelijke monden gehoord heb

"Dat gebeurt niet in Onze Mooie Stad, meneer!".

Dan wat z'n artikelen en Bovens rapport betreft.

In algemene zin denk ik dat Bovens en Verlaan zich allebei laten tillen door de ambtelijke top, die evident uit is op nóg meer macht en nóg minder controle dan ze al hebben - om de topambtenaar mr. Lisser te citeren, uit 1991, toen ik klaagde over moorddreigingen door inpandige harddrugshandelaars met B&W-vergunning: "Wij hebben geen enkele verantweurdelijkheid of aenspraekelijkheid. Die heeft B&W." Ja, dat zou zo'n smerige ambtsmisdadiger - Bestuursdienst, nog steeds, al 15 jaar - wel willen!

Wat wel interessant is, is dat

"Niemand zegt tegen een bestuurder wat hij eerlijk vindt"

wat ik onmiddellijk geloof, zoals ik onmiddellijk niet geloof dat

"er onder ambtenaren onnodig veel ontzag is voor bestuurders".

(Wel: schijnheiligheid, voorzichtigheid etc.)

En ja, ik denk dat mijn dossier bij de S.D. ook gemasseerd is, want ze beweerden glashard dat er van mij

"geen klachten bekend zijn".

Nu, dat kan alleen als ze hun kont eraan afgeveegd hebben en de zaak versnipperd hebben.

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail