Nedernieuws        

 

13 november 2004

                                                                 

Cohen en de regels

 

 

Op dezelfde pagina 2 als het Sinterklaas-nieuws met ook een foto van de sluw uit de oogjes kijkende Cohen, die kennelijk met fotografen bedingt dat hij altijd neerkijkt op de foto-bekijker, die ge´nterviewd wordt.

De openingsalinea luidt:

"Voor Job Cohen telt enkel zijn boodschap van "wij" en "zij". "Wij" mensen in Nederland die met elkaar willen samenleven met de verschillen die er zijn en "zij" de kleine groep die er niet bij willen horen."

Tsja. Het is waar dat de doorsnee mens een totalitaire ideologische aap is, die het buitengewoon moeilijk valt in Óndere termen dan "wij" en "zij" te denken, dus in die zin is de Cohense herdefinitie van de situatie niet zo vreselijk gek. Maar dergelijke kleine groepen willen er wel degelijk bij horen - alleen op hun eigen totalitaire voorwaarden, onder leiding van hun leiders.

Het interview opent

"Het was de meest "bizarre, vreselijke periode" in zijn ambt als burgemeester van Amsterdam. "Bijna zelfs uit mijn hele leven", zegt Job Cohen."

Dus zoiets als mijn verblijf boven de Amsterdamse gemeentelijke hero´ne-handel - wat 3 1/2 jaar duurde, voornamelijk zonder slaap, bovendien, vanwege de overlast. Bovendien lees ik over Cohen:

"Een handjevol beveiligers consequent om hem heen. Een gepantserde mercedes die met draaiende motor gereed staat."

Dat is dus geheel tegengesteld aan mijn behandeling in Amsterdam, die dan ook geen prominente PvdA-er is, en ook niet in drugs helpt handelen. Cohen doet naar eigen zeggen aan "de boel bij elkaar houden" (altijd voorzover ik geen onderdeel daarvan ben, blijkt al 16 jaar, en de 4 jaar van zijn bestuur nu), waar als bestuurlijk streven veel voor te zeggen is, maar uit zijn mond voor mij moeilijk te geloven is. Ik citeer alleen nog deze vraag en antwoord:

U zei deze week dat we ons moeten afvragen wat de grenzen zijn aan de vrijheden in onze Grondwet. Waar liggen die wat u betreft?
"Het gaat erom dat er heel wat mag in dit land, maar mˇet dat allemaal? Vrijheid van meningsuiting is wat anders dan de vrijheid om mensen tot in hun ziel pijn te doen, zei Remco Campert vorige week. Het is belangrijk om het daar over te hebben."

Tsja. Ik heb meteen aangegeven, al op 2 november, wat ik over e.e.a. dacht, en ik ben het in strekking meer eens met Campert dan niet, maar wat voor de ene persoon onproblematische spot is verschijnt voor de ander als dodelijke belediging - waarbij komt dat er altijd mensen zijn die bestaande vrijheden gebruiken om hun eigen spelletjes en obsessies mee te spelen en uit te dragen, en komt dat complexiteit, meerduidigheid, gelaagdheid en ironie min of meer duidelijk zijn aan hoogopgeleide VPRO-kijkers, met "bloed van niet-Neerlandse smetten vrij", als ik de 19-eeuwse NederpoŰzie goed citeer, maar veel minder duidelijk aan mogelijk intellectueel scherpzinniger Berbers zonder enige opleiding en zonder veel kennis van Nederland, of de opgelegd lullige maniertjes van de VPRO, bijvoorbeeld.

Toch is het feitelijk en moreel heel simpel: In een rechtsstaat heeft niemand het recht een ander te vermoorden vanwege zijn meningen.

     Van Gogh 

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail