Nedernieuws        

 

11 november 2004

                                                                 

Van Gogh verklaard door Abrahams

 

 

NRC-columnist Frits Abrahams is terug uit New York, na een maand

"en bij terugkeer blijkt de chaos met geen pen te beschrijven"

en

"Ik hoor opeens zinnen die ik nooit eerder in dit land heb gehoord, zoals deze van premier Balkenende: "We moeten beseffen dat we één land en één volk zijn."

Mit einem Führer, auch, "wenn es darum geht". Ocharm! Abrahams schrijft

"ruim twee jaar na de opkomst van Fortuyn is Nederland veranderd van "een eiland van tolerantie en fatsoen" (woorden van Maxime Verhagen) in een vrijplaats voor terreur en hysterie (woorden van mij)."

Tsja. Verhagen loog natuurlijk, en bestendigde een favoriet Nederlands chauvinistisch waandenkbeeld ("Wij Neerlanders zijn fatsoenlijker, toleranter, eerlijker, nuchterder dan alle anderen, en dan vooral die debiele Belgen en de rotmoffen"). En Abrahams overdrijft: Hysterie, ja - maar wat terreur betreft kan het allemaal zéér veel vreselijker. Ook schrijft hij

De manier waarop Van Gogh, vooral door modieus rechts in Amsterdam, postuum is bewierrookt als een heilige van het vrije woord grenst aan het ongelofelijke.

(..)

Hier hadden we te maken met iemand die ruim twintig jaar lang joden en moslims en allerlei particulieren tot op het bot toe beledigde. Zijn website laat zich lezen als een open riool vol verdachtmakingen, laster en leugens. Intimidatie, telefonische stalking, karaktermoord - Van Gogh draaide zijn hand er niet voor om. En als hij het zelf niet deed liet hij het anderen opknappen.

Tsja. Zoals ik meteen opmerkte op 2 november hield Van Gogh van het beledigen van mensen, en hield ik op hem te zien omdat hij die afwijking niet in toom wilde of kon houden, en ik het ook vaak niet met hem eens was, zeker als het meer abstracte filosofische of sociale problemen betreft, waar Van Gogh niet echt veel van wist of om gaf.

Ik heb die website gevolgd, en het meeste was niet echt vrolijk stemmend, maar

"een open riool vol verdachtmakingen, laster en leugens"

etc. lijkt mij weer overdreven - al heb ik ook gewoonlijk grote delen ervan niet gelezen vanwege het slechte Nederlands.

Verder wordt Grunberg geciteerd, die kennelijk gewoon projectie bedrijft:

"De stijl van Van Gogh was abominabel, zijn denken zo vulgair dat het nauwelijks het woord provocatie verdient."

En dan:

"Scherp en koel, als altijd, bleef J.A.A. van Doorn in zijn column in Trouw: "Indien hij is vermoord om wat hij zei, dan was het om zijn onophoudelijke agressieve beschimping van de moslems en hun godsdienst."

De moedigste van allen was Remco Campert, die het als eerste durfde te zeggen."

Opnieuw: Tsja. Er is iets waar van wat Van Doorn zegt, namelijk wat de boven geciteerde Iraanse schoonmoeder ook konkludeerde, die trouwens net zo redeneerde als ik eerder deed. Maar het rechtvaardigt niet het vermoorden van mensen vanwege hun meningen, en de uiteindelijke oorzaak van de moord ligt in het brein van de moordenaar en niet in het proza van de vermoorde, al zal er een verband zijn.

Of Remco Campert zo bijzonder moedig was in deze betwijfel ik ook, o.a. omdat hij waarschijnlijk géén risico loopt vermoord te worden door - vermeende of echte - vrienden van Van Gogh. Daarbij: Hij is de ene helft van het columnistisch duo CaMu, met Jan Mulder, de immer publiek scheldende grootbek en ex-voetballer als andere helft.

     Van Gogh 

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail