Nedernieuws        

 

8 september 2004

                                                                 

Wat mijzelf betreft - 2

 


 
Ongetwijfeld ken je de Deense business-mores beter dan ik. Als het allemaal is zoals op hun site staat - en dat kan makkelijk, technisch gesproken - dan moet ik er makkelijk toegang toe krijgen als e.e.a. bestaat en ik de toegangscodes krijg voor ftp. Dat is in beginsel een identieke procedure als voor Mobilix, naar je mag aannemen alleen met een ander password.

Wat betreft "chronisch vitale depressie": Als medische kunstterm komt het uit de DSM, die een gestandardiseerde symptomenlijst is voor psychologische en psychiatrische diagnoses en wat daarmee samenhangt. Het komt neer op "chronisch depressief" in ernstige mate. Ik slik daar al jaren fluoxetine (chemisch hetzelfde als Prozac) tegen, dat mij daar uittilde toen ik dat zelf niet met redeneren kon, wat trouwens redelijk verbazend was. D.w.z. het verbazende was dat ikzelf heel goed wist dat en waarom ik depressief was, maar dat hielp eenvoudig niet, maar na 4 weken pillen verdween het overwegend. Het vervelende is dat het terugkomt zonder pillen, wat niet zo verbazend is, want de redenen
zijn even goed als daarvoor: Geen hulp, bittere armoede, voortdurend pijn en moe, en voortdurend gemeentelijke chicanes. (Junken worden echt niet naar het Leger des Heils verwezen door de Amsterdamse GG&GD!)

Zolang ik die pillen slik is er weinig aan de hand wat depressiviteit betreft,
al zou ik ze natuurlijk liever niet slikken. Maar dan moet ik daar wel redenen voor krijgen.

Verder is het medisch voordelig in de volgende zin: Een deel van de klachten van M.E. en depressiviteit zijn hetzelfde: Moe, pijn, teneergeslagen, geen levenslust etc. Het is dan ook een alternatieve diagnose bij die klachten, maar ik ben er zeker van dat ik van 1979 tot 1989 chronisch M.E. klachten heb gehad zonder depressiviteit. En nadat de depressiviteit overwegend opgetrokken was met hulp van Prozac - nu fluoxetine, omdat ik maar een 16miljoenste rangs Nederburger ben, en dat Onze Gemeenschap minder kost - waren en zijn de M.E. klachten hetzelfde. Het medisch voordeel in Nederland is dat M.E. een medisch
lachertje is, en ik het er mee eens is dat van de 100 in de WAO die M.E. claimen er 99 vakantie willen of problemen op hun werk hebben. En aangezien de WAO afgebroken wordt c.q. is en "Iedereen in Onze Maatschappij Moet Werken" is het een medisch voordeel een diagnose als CVD te hebben.

Kortom, mijn huisarts had eigenlijk niet zoveel keus als ze me wil helpen, en ik vermoed dat ik in haar geval hetzelfde had gezegd. Daarbij, ik word depressief zonder fluoxetine, maar dat is dan geheel rationeel, aangezien ik ziek ben en geen hulp krijg, en voortdurend pijn heb en moe ben, en systematisch behandeld wordt door de gemeente Amsterdam alsof ik allervieste en allerlaagste is wat er is. (Voor oppassende junken is er nu gratis heroïne, gratis nieuwe tanden, gratis een ingericht huis etc. etc. in Amsterdam, afgezien van de gratis heroïne ook al sinds 1988, minstens.)

Wat het stuk over Cohen betreft: Het is niet bedoeld als dijenkletser, maar als combinatie van satire en uitleg van wat er werkelijk aan de hand is in Amsterdam. Ook is het de bedoeling Cohen tegen het plafond te krijgen. Het verhaal wat ik doe is veel waarachtiger dan het verhaal dat hij doet, al heb ik daar wel uit geleend. De echte waarheid over de Amsterdamse beerput waar hij bovenop zit, geheel uit vrije wil en ijdelheid en de wil macht uit te oefenen, is alleen achterhaalbaar via martelingen, vrees ik.

Ik heb er een redelijk aantal overwegend kleine verbeteringen en verhelderingen in gemaakt (zoals "resign" voor "leave" aan het eind), maar geloof niet dat het veel beter kan, met behoud van de inhoud. En er komt redelijk veel ter sprake, al heb ik de dood van Van Traa overgeslagen. Je vindt het Van Traa rapport op mijn site, maar e.e.a. is het beste leesbaar via mijn noten erbij. Van Traa "verongelukte" of verongelukte niet lang na het uitbrengen van de parlementaire enquete - hij raakte met 160 km p.u. van de weg, midden in de nacht, niet ver van Amsterdam. Of hij nu "verongelukte" of verongelukte: Zijn dood werd ongetwijfeld door talloos veel Nederpolitici als vingerwijzing gevat - wie zich met de Nederlandse drugshandel bemoeit kan soortgelijks overkomen. Kijk maar naar de vele drugsmoorden in Amsterdam die nooit opgelost worden. De vermelding
van de 19 verhinderde moorden op Amsterdamse drugshandelaars één of twee jaar geleden, alles volgens Cohen en Kuiper,  is bijv. geheel authentiek. En daarna zijn er weer diverse afgeschoten, maar nooit politici, die ook nooit meer verongelukken sindsdien, en zich dan ook nooit werkelijk met de Nederlandse drugshandel bezig hebben gehouden, al zou het belasten van de jaaromzet alle economische problemen met één slag opheffen, aangezien het minstens diverse miljarden per jaar zou opbrengen.

Zo duidelijk? Wat mij klemt is echter feitelijk geen depressiviteit, waar die
pillen heel effectief tegen zijn, maar het voortdurende opzettelijke totale
gebrek aan hulp. En verder wens ik sinds ik naar het Leger des Heils ben
verwezen met de brief van Peter Molenaar in m'n handen - "begenadigd
mathematisch logicus" etc. - helemaal niets meer met de drugsmafiosi van de gemeente Amsterdam te maken te hebben, onder geen enkele voorwaarde. 16 jaar voortdurende chicanes en leugens sinds Jolanda en ik tegen de grond gingen van de koolmonoxide, en 15 jaar idem sinds de erste moorddreigingen tegen mij, zijn echt mijn tax - en over 2 jaar is het verjaard, en daar speelt Cohen uiteraard op, en dat is het spel nu 15 en 16 jaar voortdurend geweest. Nu, niet als ik het kan verhinderen, koste wat het kost.
 

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail